TehilimCapítulo 88

תְּהִלִּים

  1. 1שִׁ֥יר מִזְמ֗וֹר לִבְנֵ֫י־קֹ֥רַח לַמְנַצֵּ֣חַ עַל־מָחֲלַ֣ת לְעַנּ֑וֹת מַ֝שְׂכִּ֗יל לְהֵימָ֥ן הָאֶזְרָחִֽי׃Canto, mizmor de los hijos de Córaj; para el director, sobre majalat leannot; maskil de Hemán el ezrají.
  2. 2יְ֭הֹוָה אֱלֹהֵ֣י יְשׁוּעָתִ֑י יוֹם־צָעַ֖קְתִּי בַלַּ֣יְלָה נֶגְדֶּֽךָ׃¡Oh Eterno, Elohim de mi salvación! De día he clamado, y de noche ante ti.
  3. 3תָּב֣וֹא לְ֭פָנֶיךָ תְּפִלָּתִ֑י הַטֵּ֥ה אׇ֝זְנְךָ֗ לְרִנָּתִֽי׃Llegue a tu presencia mi plegaria; inclina tu oído a mi clamor.
  4. 4כִּֽי־שָׂבְעָ֣ה בְרָע֣וֹת נַפְשִׁ֑י וְ֝חַיַּ֗י לִשְׁא֥וֹל הִגִּֽיעוּ׃Pues se ha hartado de males mi alma, y mi vida ha llegado al sheol.
  5. 5נֶ֭חְשַׁבְתִּי עִם־י֣וֹרְדֵי ב֑וֹר הָ֝יִ֗יתִי כְּגֶ֣בֶר אֵֽין־אֱיָֽל׃He sido contado con los que descienden a la fosa; he venido a ser como hombre sin fuerza.
  6. 6בַּמֵּתִ֗ים חׇ֫פְשִׁ֥י כְּמ֤וֹ חֲלָלִ֨ים׀ שֹׁ֥כְבֵי קֶ֗בֶר אֲשֶׁ֤ר לֹ֣א זְכַרְתָּ֣ם ע֑וֹד וְ֝הֵ֗מָּה מִיָּדְךָ֥ נִגְזָֽרוּ׃Abandonado entre los muertos, como los traspasados que yacen en el sepulcro, a quienes ya no recuerdas, pues de tu mano fueron cortados.
  7. 7שַׁ֭תַּנִי בְּב֣וֹר תַּחְתִּיּ֑וֹת בְּ֝מַחֲשַׁכִּ֗ים בִּמְצֹלֽוֹת׃Me has puesto en la fosa más profunda, en tinieblas, en abismos.
  8. 8עָ֭לַי סָמְכָ֣ה חֲמָתֶ֑ךָ וְכׇל־מִ֝שְׁבָּרֶ֗יךָ עִנִּ֥יתָ סֶּֽלָה׃Sobre mí se ha apoyado tu furor, y con todos tus oleajes me has afligido. Selah.
  9. 9הִרְחַ֥קְתָּ מְיֻדָּעַ֗י מִ֫מֶּ֥נִּי שַׁתַּ֣נִי תוֹעֵב֣וֹת לָ֑מוֹ כָּ֝לֻ֗א וְלֹ֣א אֵצֵֽא׃Has alejado de mí a mis conocidos; me has hecho abominación para ellos. Estoy encerrado y no puedo salir.
  10. 10עֵינִ֥י דָאֲבָ֗ה מִנִּ֫י־עֹ֥נִי קְרָאתִ֣יךָ יְהֹוָ֣ה בְּכׇל־י֑וֹם שִׁטַּ֖חְתִּי אֵלֶ֣יךָ כַפָּֽי׃Mi ojo languidece a causa de la aflicción; te he invocado, oh Eterno, cada día; he extendido hacia ti mis palmas.
  11. 11הֲלַמֵּתִ֥ים תַּעֲשֶׂה־פֶּ֑לֶא אִם־רְ֝פָאִ֗ים יָק֤וּמוּ׀ יוֹד֬וּךָ סֶּֽלָה׃¿Acaso harás prodigio para los muertos? ¿Se levantarán los refaím para alabarte? Selah.
  12. 12הַיְסֻפַּ֣ר בַּקֶּ֣בֶר חַסְדֶּ֑ךָ אֱ֝מ֥וּנָתְךָ֗ בָּאֲבַדּֽוֹן׃¿Se narrará en el sepulcro tu bondad, tu fidelidad en el Abadón?
  13. 13הֲיִוָּדַ֣ע בַּחֹ֣שֶׁךְ פִּלְאֶ֑ךָ וְ֝צִדְקָתְךָ֗ בְּאֶ֣רֶץ נְשִׁיָּֽה׃¿Se conocerá en las tinieblas tu maravilla, y tu justicia en la tierra del olvido?
  14. 14וַאֲנִ֤י׀ אֵלֶ֣יךָ יְהֹוָ֣ה שִׁוַּ֑עְתִּי וּ֝בַבֹּ֗קֶר תְּֽפִלָּתִ֥י תְקַדְּמֶֽךָּ׃Mas yo, a ti clamo, oh Eterno, y por la mañana mi plegaria te sale al encuentro.
  15. 15לָמָ֣ה יְ֭הֹוָה תִּזְנַ֣ח נַפְשִׁ֑י תַּסְתִּ֖יר פָּנֶ֣יךָ מִמֶּֽנִּי׃¿Por qué, oh Eterno, rechazas mi alma? ¿Por qué escondes tu rostro de mí?
  16. 16עָ֘נִ֤י אֲנִ֣י וְגֹוֵ֣עַ מִנֹּ֑עַר נָשָׂ֖אתִי אֵמֶ֣יךָ אָפֽוּנָה׃Afligido estoy yo y desfalleciente desde mi juventud; he soportado tus terrores, estoy aturdido.
  17. 17עָ֭לַי עָבְר֣וּ חֲרוֹנֶ֑יךָ בִּ֝עוּתֶ֗יךָ צִמְּתוּתֻֽנִי׃Sobre mí han pasado tus furores; tus espantos me han aniquilado.
  18. 18סַבּ֣וּנִי כַ֭מַּיִם כׇּל־הַיּ֑וֹם הִקִּ֖יפוּ עָלַ֣י יָֽחַד׃Me han rodeado como aguas todo el día; me han cercado a una.
  19. 19הִרְחַ֣קְתָּ מִ֭מֶּנִּי אֹהֵ֣ב וָרֵ֑עַ מְֽיֻדָּעַ֥י מַחְשָֽׁךְ׃ {פ}Has alejado de mí al amigo y al compañero; mis conocidos son la oscuridad.