TehilimCapítulo 38
תְּהִלִּים
- 1מִזְמ֖וֹר לְדָוִ֣ד לְהַזְכִּֽיר׃Mizmor de David, para hacer memoria.
- 2יְֽהֹוָ֗ה אַל־בְּקֶצְפְּךָ֥ תוֹכִיחֵ֑נִי וּֽבַחֲמָתְךָ֥ תְיַסְּרֵֽנִי׃Oh Eterno, no me reprendas en tu ira, ni me castigues en tu furor.
- 3כִּֽי־חִ֭צֶּיךָ נִ֣חֲתוּ בִ֑י וַתִּנְחַ֖ת עָלַ֣י יָדֶֽךָ׃Porque tus flechas se han clavado en mí, y sobre mí ha descendido tu mano.
- 4אֵין־מְתֹ֣ם בִּ֭בְשָׂרִי מִפְּנֵ֣י זַעְמֶ֑ךָ אֵין־שָׁל֥וֹם בַּ֝עֲצָמַ֗י מִפְּנֵ֥י חַטָּאתִֽי׃No hay sanidad en mi carne a causa de tu indignación; no hay paz en mis huesos a causa de mi pecado.
- 5כִּ֣י עֲ֭וֺנֹתַי עָבְר֣וּ רֹאשִׁ֑י כְּמַשָּׂ֥א כָ֝בֵ֗ד יִכְבְּד֥וּ מִמֶּֽנִּי׃Porque mis iniquidades han sobrepasado mi cabeza; como carga pesada, pesan más de lo que puedo llevar.
- 6הִבְאִ֣ישׁוּ נָ֭מַקּוּ חַבּוּרֹתָ֑י מִ֝פְּנֵ֗י אִוַּלְתִּֽי׃Hieden, supuran mis llagas, a causa de mi necedad.
- 7נַעֲוֵ֣יתִי שַׁחֹ֣תִי עַד־מְאֹ֑ד כׇּל־הַ֝יּ֗וֹם קֹדֵ֥ר הִלָּֽכְתִּי׃Estoy encorvado, abatido en extremo; todo el día camino enlutecido.
- 8כִּֽי־כְ֭סָלַי מָלְא֣וּ נִקְלֶ֑ה וְאֵ֥ין מְ֝תֹ֗ם בִּבְשָׂרִֽי׃Porque mis entrañas están llenas de ardor, y no hay sanidad en mi carne.
- 9נְפוּג֣וֹתִי וְנִדְכֵּ֣יתִי עַד־מְאֹ֑ד שָׁ֝אַ֗גְתִּי מִֽנַּהֲמַ֥ת לִבִּֽי׃Estoy entumecido y quebrantado en extremo; rujo por el gemido de mi corazón.
- 10אֲֽדֹנָ֗י נֶגְדְּךָ֥ כׇל־תַּאֲוָתִ֑י וְ֝אַנְחָתִ֗י מִמְּךָ֥ לֹֽא־נִסְתָּֽרָה׃Oh Señor, ante ti está todo mi anhelo, y mi suspiro no te es oculto.
- 11לִבִּ֣י סְ֭חַרְחַר עֲזָבַ֣נִי כֹחִ֑י וְֽאוֹר־עֵינַ֥י גַּם־הֵ֝֗ם אֵ֣ין אִתִּֽי׃Mi corazón palpita agitado, me ha abandonado mi fuerza, y aun la luz de mis ojos, también ella se ha ido de mí.
- 12אֹֽהֲבַ֨י׀ וְרֵעַ֗י מִנֶּ֣גֶד נִגְעִ֣י יַעֲמֹ֑דוּ וּ֝קְרוֹבַ֗י מֵרָחֹ֥ק עָמָֽדוּ׃Mis amigos y mis compañeros se mantienen lejos de mi llaga, y mis allegados se han quedado a distancia.
- 13וַיְנַקְשׁ֤וּ׀ מְבַקְשֵׁ֬י נַפְשִׁ֗י וְדֹרְשֵׁ֣י רָ֭עָתִי דִּבְּר֣וּ הַוּ֑וֹת וּ֝מִרְמ֗וֹת כׇּל־הַיּ֥וֹם יֶהְגּֽוּ׃Tienden lazos los que buscan mi vida, y los que procuran mi mal hablan ruinas, y engaños murmuran todo el día.
- 14וַאֲנִ֣י כְ֭חֵרֵשׁ לֹ֣א אֶשְׁמָ֑ע וּ֝כְאִלֵּ֗ם לֹ֣א יִפְתַּח־פִּֽיו׃Mas yo, como sordo, no oigo, y como mudo que no abre su boca.
- 15וָאֱהִ֗י כְּ֭אִישׁ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־שֹׁמֵ֑עַ וְאֵ֥ין בְּ֝פִ֗יו תּוֹכָחֽוֹת׃Soy como hombre que no escucha, y en cuya boca no hay réplicas.
- 16כִּֽי־לְךָ֣ יְהֹוָ֣ה הוֹחָ֑לְתִּי אַתָּ֥ה תַ֝עֲנֶ֗ה אֲדֹנָ֥י אֱלֹהָֽי׃Porque en ti, oh Eterno, he esperado; tú responderás, Señor, Elohim mío.
- 17כִּֽי־אָ֭מַרְתִּי פֶּן־יִשְׂמְחוּ־לִ֑י בְּמ֥וֹט רַ֝גְלִ֗י עָלַ֥י הִגְדִּֽילוּ׃Porque dije: «Que no se alegren de mí; cuando mi pie resbale, no se engrandezcan contra mí».
- 18כִּֽי־אֲ֭נִי לְצֶ֣לַע נָכ֑וֹן וּמַכְאוֹבִ֖י נֶגְדִּ֣י תָמִֽיד׃Porque yo estoy a punto de caer, y mi dolor está ante mí continuamente.
- 19כִּֽי־עֲוֺנִ֥י אַגִּ֑יד אֶ֝דְאַ֗ג מֵ֖חַטָּאתִֽי׃Porque declararé mi iniquidad; me aflijo por mi pecado.
- 20וְֽ֭אֹיְבַי חַיִּ֣ים עָצֵ֑מוּ וְרַבּ֖וּ שֹׂנְאַ֣י שָֽׁקֶר׃Mas mis enemigos están vivos y son poderosos, y se han multiplicado los que me odian sin causa.
- 21וּמְשַׁלְּמֵ֣י רָ֭עָה תַּ֣חַת טוֹבָ֑ה יִ֝שְׂטְנ֗וּנִי תַּ֣חַת (רדופי) [רׇֽדְפִי־]טֽוֹב׃Los que devuelven mal por bien me son adversarios porque persigo el bien.
- 22אַל־תַּעַזְבֵ֥נִי יְהֹוָ֑ה אֱ֝לֹהַ֗י אַל־תִּרְחַ֥ק מִמֶּֽנִּי׃No me desampares, oh Eterno; Elohim mío, no te alejes de mí.
- 23ח֥וּשָׁה לְעֶזְרָתִ֑י אֲ֝דֹנָ֗י תְּשׁוּעָתִֽי׃ {פ}Apresúrate en mi auxilio, oh Señor, salvación mía.