Séfer haJinuj·Precepto 14359 / 615
En papel →

Precepto 143

El korbán de gratitud

No dejar nada de la carne del korbán de gratitud: no apartar cosa alguna del korbán de gratitud hasta la mañana —es decir, hasta el día siguiente al de su degüello.

Pues está dicho, acerca del korbán de gratitud: «No dejará de él hasta la mañana» (Vaikrá 7:15).

Y de aquí aprendimos también respecto al resto de los kodashim: que todo lo que quede de ellos pasado el tiempo de su consumo es notar —sobrante— y hay obligación de quemarlo, ya que queda ligado a un precepto positivo, el de quemarlo, como escribimos más arriba (mitzvá 143) en este orden. Y allí escribimos una indicación de sus raíces y algunos de sus detalles legales, según nuestra costumbre.

שֶׁלֹּא לְהוֹתִיר מִבְּשַׂר קָרְבַּן הַתּוֹדָה – שֶׁלֹּא לְהוֹתִיר שׁוּם דָּבָר מִקָּרְבַּן הַתּוֹדָה עַד הַבֹּקֶר. כְּלוֹמַר לְמָחֳרַת יוֹם זְבִיחָתוֹ. שֶׁנֶּאֱמַר (ויקרא ז טו) בְּקָרְבַּן תּוֹדָה לֹא יַנִּיחַ מִמֶּנּוּ עַד בֹּקֶר. וּמִמֶּנּוּ לָמַדְנוּ לִשְׁאָר קָדָשִׁים גַּם כֵּן שֶׁכָּל מָה שֶׁיִּשָּׁאֵר מֵהֶם אַחַר זְמַן אֲכִילָתוֹ, שֶׁהוּא נוֹתָר וְחַיָּב לְשָׂרְפוֹ לְפִי שֶׁהוּא נִתָּק לַעֲשֵׂה שֶׁיִּשְׂרְפֶנּוּ, כְּמוֹ שֶׁכָּתַבְנוּ לְמַעְלָה, (מצוה קמג) בְּסֵדֶר זֶה, וְשָׁם כָּתַבְנוּ רֶמֶז מִשָּׁרָשָׁיו וּקְצָת דִּינָיו כְּמִנְהָגֵנוּ.