Precepto 21
La prohibición del jametz en Pésaj
Que no se vea jametz en ninguna de nuestras moradas durante los siete días de Pésaj, como está dicho: «Y no se verá en ti jametz, ni se verá en ti levadura en todo tu territorio durante siete días» (Shemot 13:7). Y estas no son dos prohibiciones sobre dos asuntos distintos, sino que ambas tratan de un mismo asunto —como dijeron nuestros sabios, de bendita memoria (Beitsá 7b): el versículo abrió con jametz y concluyó con levadura, para enseñarte que el jametz y la levadura son una misma cosa. Es decir, no hay diferencia entre el jametz mismo y aquello que hace fermentar.
שֶׁלֹּא יֵרָאֶה לָנוּ חָמֵץ בְּפֶסַח – שֶׁלֹּא יֵרָאֶה חָמֵץ בְּכָל מוֹשְׁבוֹתֵינוּ כָּל שִׁבְעַת יְמֵי הַפֶּסַח, שֶׁנֶּאֱמַר (שמות יג ז) וְלֹא יֵרָאֶה לְךָ חָמֵץ וְלֹא יֵרָאֶה לְךָ שְׂאֹר בְּכָל גְּבֻלְךָ שִׁבְעַת יָמִים. וְאֵין אֵלֶּה שְׁנֵי לָאוִין בִּשְׁנֵי עִנְיָנִים, אֲבָל הֵם בְּעִנְיָן אֶחָד, כְּמוֹ שֶׁאָמְרוּ ז"ל (ביצה ז, ב) פָּתַח הַכָּתוּב בְּחָמֵץ וְסִיֵּם בִּשְׂאוֹר, לוֹמַר לְךָ הוּא חָמֵץ הוּא שְׂאוֹר, כְּלוֹמַר, אֵין הֶפְרֵשׁ בֵּין הֶחָמֵץ עַצְמוֹ וּבֵין דָּבָר הַמְּחַמֵּץ.
De las raíces del precepto: lo que ya escribimos en los demás preceptos de Pésaj. Sus leyes están explicadas en Pesajim (allí, 434).
מִשָּׁרְשֵׁי הַמִּצְוָה. מֶה שֶׁכָּתַבְנוּ בִּשְׁאָר מִצְוֹת הַפֶּסַח. דִּינֶיהָ מְבֹאָרִים בִּפְסָחִים (שם תל"ד).
Y rige en todo lugar y en todo tiempo, en hombres y mujeres. Y quien la transgrede y toma jametz en Pésaj y lo deja en su posesión, recibe azotes. Pero si no lo sacó de su casa antes de Pésaj, no recibe azotes por ello, porque no hay en ello un acto. Y no se reciben azotes por ello, como hemos dicho.
וְנוֹהֶגֶת בְּכָל מָקוֹם וּבְכָל זְמַן, בִּזְכָרִים וּנְקֵבוֹת. וְהָעוֹבֵר עָלֶיהָ וְלָקַח חָמֵץ בְּפֶסַח וְהִנִּיחוֹ בִּרְשׁוּתוֹ, לוֹקֶה. אֲבָל אִם לֹא הוֹצִיאוֹ מִקֹּדֶם הַפֶּסַח מִבֵּיתוֹ אֵינוֹ לוֹקֶה עָלָיו לְפִי שֶׁאֵין בּוֹ מַעֲשֶׂה. וְאֵין לוֹקִין עָלָיו, כְּמוֹ שֶׁאָמַרְנוּ.