Precepto 305
El grano tostado de la cosecha nueva
No comer grano tostado de la cosecha nueva antes del tiempo ya mencionado. Es decir, que aun cuando no haya hecho pan con la cosecha, ni la haya molido, ni la haya cernido —sino que apenas tostó al fuego algo de trigo o de cebada y comió de ello— también por eso es responsable. Sobre esto se dijo (Vayikrá 23:14): «...ni grano tostado...», etcétera.
Todo lo relativo a este precepto está en la mitzvá anterior. Y quien come merece también azotes por un kazáyit de grano tostado.
שֶׁלֹּא לֶאֱכֹל קָלִי מִתְּבוּאָה חֲדָשָׁה עַד הַיּוֹם הַהוּא – שֶׁלֹּא לֶאֱכֹל קָלִי מִתְּבוּאָה חֲדָשָׁה קֹדֶם הַזְּמַן הַנִּזְכָּר, כְּלוֹמַר שֶׁאַף עַל פִּי שֶׁלֹּא עָשָׂה פַּת מִן הַתְּבוּאָה וְלֹא טְחָנָהּ וְלֹא רִקְּדָה אֶלָּא שֶׁקָּלָה מִן הַחִטִּים אוֹ מִן הַשְּׂעוֹרִים בָּאוּר וְאָכַל מֵהֶן חַיָּב גַּם עֲלֵיהֶם. וְעַל זֶה נֶאֱמַר (ויקרא כג יד) וְקָלִי וְגוֹ'. כָּל עִנְיָנָהּ, בַּמִּצְוָה הַקּוֹדֶמֶת, וְחַיָּב הָאוֹכֵל גַּם כֵּן מַלְקוּת עַל כַּזַּיִת מִן הַקָּלִי.