Séfer haJinuj·Precepto 414357 / 615
En papel →

Precepto 414

El rescate del desterrado

Que no tomemos rescate de quien está obligado al destierro para eximirlo del destierro. Es decir: que no tomemos rescate del que está obligado al destierro por haber matado de forma involuntaria —shogeg— para eximirlo del destierro, como está dicho (Bemidbar 35:32): «Y no tomaréis rescate por el que huye a su ciudad de refugio, para volver a habitar en la tierra». Y según el sentido aparente de esto, según parece, "lanús" tendría valor pasivo; es decir: no tomaréis rescate por aquel que huye a su ciudad de refugio para volver a habitar en la tierra donde habitaron sus padres.

שֶׁלֹּא נִקַּח כֹּפֶר מִמְּחֻיָּב גָּלוּת לְפָטְרוֹ מִן הַגָּלוּת – שֶׁלֹּא נִקַּח כֹּפֶר מֵהַמְּחֻיָּב גָּלוּת מֵחֲמַת שֶׁהָרַג שׁוֹגֵג לְפָטְרוֹ מִן הַגָּלוּת, שֶׁנֶּאֱמַר (במדבר לה לב) וְלֹא תִקְחוּ כֹפֶר לָנוּס אֶל עִיר מִקְלָטוֹ לָשׁוּב לָשֶׁבֶת בָּאָרֶץ. וּלְפִי מַשְׁמָעוּת זֶה לְפִי הַדּוֹמֶה יִהְיֶה לָנוּס פָּעוּל, כְּלוֹמַר, לֹא תִקְחוּ כֹּפֶר עַל מִי שֶׁהוּא יָנוּס אֶל עִיר מִקְלָטוֹ לָשׁוּב לָשֶׁבֶת בְּאֶרֶץ מְגוּרֵי אֲבוֹתָיו.

La raíz de la prohibición de tomar rescate en el caso del homicida involuntario —y todo su asunto— es como el asunto del homicida intencional; no hace falta extenderse más en ello.

שֹׁרֶשׁ אִסּוּר לְקִיחַת הַכֹּפֶר בְּהוֹרֵג שׁוֹגֵג וְכָל עִנְיָנוֹ כְּעִנְיַן הוֹרֵג מֵזִיד, אֵין צֹרֶךְ לְהַאֲרִיךְ בּוֹ הַדִּבּוּר.