Jueces Capítulo 18

שׁוֹפְטִים

  1. 1בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔ם אֵ֥ין מֶ֖לֶךְ בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וּבַיָּמִ֣ים הָהֵ֗ם שֵׁ֣בֶט הַדָּנִ֞י מְבַקֶּשׁ־ל֤וֹ נַֽחֲלָה֙ לָשֶׁ֔בֶת כִּי֩ לֹא־נָ֨פְלָה לּ֜וֹ עַד־הַיּ֥וֹם הַה֛וּא בְּתוֹךְ־שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל בְּנַחֲלָֽה׃Bayamim hahem ein mélej beyisra’el uvayamim hahem shévet hadaní mevakesh-lo najala lashévet ki lo-nafla lo ad-hayom hahú betoje-shivtéi Yisrael benajaláEn aquellos días no había rey en Yisrael; y en aquellos días la tribu del daní buscaba para sí una heredad donde habitar, pues no le había caído hasta aquel día, entre las tribus de Yisrael, heredad.
  2. 2וַיִּשְׁלְח֣וּ בְנֵי־דָ֣ן׀מִֽמִּשְׁפַּחְתָּ֡ם חֲמִשָּׁ֣ה אֲנָשִׁ֣ים מִקְצוֹתָם֩ אֲנָשִׁ֨ים בְּנֵי־חַ֜יִל מִצׇּרְעָ֣ה וּמֵאֶשְׁתָּאֹ֗ל לְרַגֵּ֤ל אֶת־הָאָ֙רֶץ֙ וּלְחׇקְרָ֔הּ וַיֹּאמְר֣וּ אֲלֵהֶ֔ם לְכ֖וּ חִקְר֣וּ אֶת־הָאָ֑רֶץ וַיָּבֹ֤אוּ הַר־אֶפְרַ֙יִם֙ עַד־בֵּ֣ית מִיכָ֔ה וַיָּלִ֖ינוּ שָֽׁם׃Vayishlejú venei-Dan mimishpajtam jamishá anashim miktsotam anashim benei-jáyil mitsor’á ume’eshta’ol leragel et-ha’arets ulejokrah vayomrú Alehem lejú jikrú et-ha’arets vayavóu har-Efraim ad-beit mijá vayalinu shamY enviaron los hijos de Dan, de su familia, cinco hombres de entre ellos, hombres de valor, de Tsorá y de Eshtaol, para explorar la tierra y escudriñarla; y les dijeron: «Vayan, escudriñen la tierra». Y llegaron al monte de Efráyim, hasta la casa de Mijá, y pernoctaron allí.
  3. 3הֵ֚מָּה עִם־בֵּ֣ית מִיכָ֔ה וְהֵ֣מָּה הִכִּ֔ירוּ אֶת־ק֥וֹל הַנַּ֖עַר הַלֵּוִ֑י וַיָּס֣וּרוּ שָׁ֗ם וַיֹּ֤אמְרוּ לוֹ֙ מִֽי־הֱבִיאֲךָ֣ הֲלֹ֔ם וּמָה־אַתָּ֥ה עֹשֶׂ֛ה בָּזֶ֖ה וּמַה־לְּךָ֥ פֹֽה׃Hema im-beit mijá vehema hikiru et-kol haná’ar haleví vayasuru sham vayomru lo mi-hevi’ajá halom uma-atá osé bazé uma-lejá foEllos estaban junto a la casa de Mijá, y reconocieron la voz del joven leví; y se apartaron hacia allí y le dijeron: «¿Quién te trajo aquí, y qué haces tú en este lugar, y qué tienes tú aquí?».
  4. 4וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם כָּזֹ֣ה וְכָזֶ֔ה עָ֥שָׂה לִ֖י מִיכָ֑ה וַיִּשְׂכְּרֵ֕נִי וָאֱהִי־ל֖וֹ לְכֹהֵֽן׃Vayómer Alehem kazó vejazé asa li mijá vayiskereni va’ehi-lo lejohénY les dijo: «Así y así hizo conmigo Mijá, y me contrató, y vine a ser para él cohen».
  5. 5וַיֹּ֥אמְרוּ ל֖וֹ שְׁאַל־נָ֣א בֵאלֹהִ֑ים וְנֵ֣דְעָ֔ה הֲתַצְלִ֣חַ דַּרְכֵּ֔נוּ אֲשֶׁ֥ר אֲנַ֖חְנוּ הֹלְכִ֥ים עָלֶֽיהָ׃Vayomru lo she’al-na velohim vened’á hatatsliaj darkenu asher anajnu holjim aleihaY le dijeron: «Consulta, por favor, a Elohim, para que sepamos si prosperará nuestro camino por el cual vamos».
  6. 6וַיֹּ֧אמֶר לָהֶ֛ם הַכֹּהֵ֖ן לְכ֣וּ לְשָׁל֑וֹם נֹ֣כַח יְהֹוָ֔ה דַּרְכְּכֶ֖ם אֲשֶׁ֥ר תֵּלְכוּ־בָֽהּ׃Vayómer lahem hakohén lejú leshalom nójaj Adonai darkejem asher telju-vahY les dijo el cohen: «Vayan en paz; delante de HaShem está su camino por el cual han de ir».
  7. 7וַיֵּֽלְכוּ֙ חֲמֵ֣שֶׁת הָאֲנָשִׁ֔ים וַיָּבֹ֖אוּ לָ֑יְשָׁה וַיִּרְא֣וּ אֶת־הָעָ֣ם אֲשֶׁר־בְּקִרְבָּ֣הּ יוֹשֶֽׁבֶת־לָ֠בֶ֠טַח כְּמִשְׁפַּ֨ט צִדֹנִ֜ים שֹׁקֵ֣ט׀ וּבֹטֵ֗חַ וְאֵין־מַכְלִ֨ים דָּבָ֤ר בָּאָ֙רֶץ֙ יוֹרֵ֣שׁ עֶ֔צֶר וּרְחוֹקִ֥ים הֵ֙מָּה֙ מִצִּ֣ידֹנִ֔ים וְדָבָ֥ר אֵין־לָהֶ֖ם עִם־אָדָֽם׃Vayelju jaméshet ha’anashim vayavóu laysha vayirú et-ha’am asher-bekirbah yoshevet-lavetaj kemishpat tsidonim shoket uvoteaj ve’ein-majlim davar ba’arets yoresh étser urejokim hema mitsidonim vedavar ein-lahem im-adamY fueron los cinco hombres y llegaron a Láyish, y vieron al pueblo que estaba en medio de ella, habitando confiado, conforme a la costumbre de los tsidonim, tranquilo y confiado, y no había quien los avergonzara en cosa alguna en la tierra, ni quien poseyera dominio; y estaban lejos de los tsidonim, y no tenían trato con nadie.
  8. 8וַיָּבֹ֙אוּ֙ אֶל־אֲחֵיהֶ֔ם צׇרְעָ֖ה וְאֶשְׁתָּאֹ֑ל וַיֹּאמְר֥וּ לָהֶ֛ם אֲחֵיהֶ֖ם מָ֥ה אַתֶּֽם׃Vayavou el-ajeihem tsor’á ve’eshta’ol vayomrú lahem ajeihem ma atemY volvieron a sus hermanos, a Tsorá y Eshtaol; y les dijeron sus hermanos: «¿Qué hay de ustedes?».
  9. 9וַיֹּאמְר֗וּ ק֚וּמָה וְנַעֲלֶ֣ה עֲלֵיהֶ֔ם כִּ֤י רָאִ֙ינוּ֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ וְהִנֵּ֥ה טוֹבָ֖ה מְאֹ֑ד וְאַתֶּ֣ם מַחְשִׁ֔ים אַל־תֵּעָ֣צְל֔וּ לָלֶ֥כֶת לָבֹ֖א לָרֶ֥שֶׁת אֶת־הָאָֽרֶץ׃Vayomrú kuma vena’alé aleihem ki ra’inu et-ha’arets vehiné tová me’od ve’atem majshim al-te’atslú laléjet lavó laréshet et-ha’aretsY dijeron: «¡Levántense y subamos contra ellos! Pues hemos visto la tierra, y he aquí que es muy buena. ¿Y ustedes se quedan quietos? No sean perezosos para ir a entrar a poseer la tierra.
  10. 10כְּבֹאֲכֶ֞ם תָּבֹ֣אוּ׀ אֶל־עַ֣ם בֹּטֵ֗חַ וְהָאָ֙רֶץ֙ רַחֲבַ֣ת יָדַ֔יִם כִּֽי־נְתָנָ֥הּ אֱלֹהִ֖ים בְּיֶדְכֶ֑ם מָקוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר אֵֽין־שָׁ֣ם מַחְס֔וֹר כׇּל־דָּבָ֖ר אֲשֶׁ֥ר בָּאָֽרֶץ׃Kevo’ajem tavóu el-am boteaj veha’arets rajavat yadáyim ki-netanah Elohim beyedjem makom asher ein-sham majsor kol-davar asher ba’aretsCuando lleguen, llegarán a un pueblo confiado, y la tierra es espaciosa, pues Elohim la ha entregado en sus manos; lugar donde no hay carencia de cosa alguna que haya en la tierra».
  11. 11וַיִּסְע֤וּ מִשָּׁם֙ מִמִּשְׁפַּ֣חַת הַדָּנִ֔י מִצׇּרְעָ֖ה וּמֵאֶשְׁתָּאֹ֑ל שֵֽׁשׁ־מֵא֣וֹת אִ֔ישׁ חָג֖וּר כְּלֵ֥י מִלְחָמָֽה׃Vayisú misham mimishpájat hadaní mitsor’á ume’eshta’ol shesh-meot ish jagur keléi miljamáY partieron de allí, de la familia del daní, de Tsorá y de Eshtaol, seiscientos hombres ceñidos con armas de guerra.
  12. 12וַֽיַּעֲל֗וּ וַֽיַּחֲנ֛וּ בְּקִרְיַ֥ת יְעָרִ֖ים בִּֽיהוּדָ֑ה עַל־כֵּ֡ן קָרְאוּ֩ לַמָּק֨וֹם הַה֜וּא מַחֲנֵה־דָ֗ן עַ֚ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה הִנֵּ֕ה אַחֲרֵ֖י קִרְיַ֥ת יְעָרִֽים׃Vaya’alú vayajanú bekiryat ye’arim bihudá al-ken karu lamakom hahú majane-Dan ad hayom hazé hiné ajaréi kiryat ye’arimY subieron y acamparon en Quiryat Yearim, en Yehudá; por eso llamaron a aquel lugar Majané Dan, hasta el día de hoy; he aquí que está detrás de Quiryat Yearim.
  13. 13וַיַּעַבְר֥וּ מִשָּׁ֖ם הַר־אֶפְרָ֑יִם וַיָּבֹ֖אוּ עַד־בֵּ֥ית מִיכָֽה׃Vaya’avrú misham har-Efraim vayavóu ad-beit mijáY pasaron de allí al monte de Efráyim, y llegaron hasta la casa de Mijá.
  14. 14וַֽיַּעֲנ֞וּ חֲמֵ֣שֶׁת הָאֲנָשִׁ֗ים הַהֹלְכִים֮ לְרַגֵּל֮ אֶת־הָאָ֣רֶץ לַ֒יִשׁ֒ וַיֹּֽאמְרוּ֙ אֶל־אֲחֵיהֶ֔ם הַיְדַעְתֶּ֗ם כִּ֠י יֵ֣שׁ בַּבָּתִּ֤ים הָאֵ֙לֶּה֙ אֵפ֣וֹד וּתְרָפִ֔ים וּפֶ֖סֶל וּמַסֵּכָ֑ה וְעַתָּ֖ה דְּע֥וּ מַֽה־תַּעֲשֽׂוּ׃Vaya’anú jaméshet ha’anashim haholjim leragel et-ha’arets láyish vayomru el-ajeihem haydatem ki yesh babatim ha’ele efod uterafim ufésel umasejá ve’atá deu ma-ta’asúY respondieron los cinco hombres que habían ido a explorar la tierra de Láyish, y dijeron a sus hermanos: «¿Saben que en estas casas hay un efod y terafim, y una imagen tallada y una imagen de fundición? Ahora pues, consideren lo que han de hacer».
  15. 15וַיָּס֣וּרוּ שָׁ֔מָּה וַיָּבֹ֛אוּ אֶל־בֵּֽית־הַנַּ֥עַר הַלֵּוִ֖י בֵּ֣ית מִיכָ֑ה וַיִּשְׁאֲלוּ־ל֖וֹ לְשָׁלֽוֹם׃Vayasuru shama vayavóu el-beit-haná’ar haleví beit mijá vayish’alu-lo leshalomY se apartaron hacia allí, y entraron en la casa del joven leví, en la casa de Mijá, y le preguntaron por su paz.
  16. 16וְשֵׁשׁ־מֵא֣וֹת אִ֗ישׁ חֲגוּרִים֙ כְּלֵ֣י מִלְחַמְתָּ֔ם נִצָּבִ֖ים פֶּ֣תַח הַשָּׁ֑עַר אֲשֶׁ֖ר מִבְּנֵי־דָֽן׃Veshesh-meot ish jagurim keléi miljamtam nitsavim pétaj hashá’ar asher mibenei-DanY los seiscientos hombres ceñidos con sus armas de guerra estaban apostados a la entrada del portón, los que eran de los hijos de Dan.
  17. 17וַֽיַּעֲל֞וּ חֲמֵ֣שֶׁת הָאֲנָשִׁ֗ים הַהֹלְכִים֮ לְרַגֵּ֣ל אֶת־הָאָ֒רֶץ֒ בָּ֣אוּ שָׁ֔מָּה לָקְח֗וּ אֶת־הַפֶּ֙סֶל֙ וְאֶת־הָ֣אֵפ֔וֹד וְאֶת־הַתְּרָפִ֖ים וְאֶת־הַמַּסֵּכָ֑ה וְהַכֹּהֵ֗ן נִצָּב֙ פֶּ֣תַח הַשַּׁ֔עַר וְשֵׁשׁ־מֵא֣וֹת הָאִ֔ישׁ הֶחָג֖וּר כְּלֵ֥י הַמִּלְחָמָֽה׃Vaya’alú jaméshet ha’anashim haholjim leragel et-ha’arets bau shama lakjú et-hapesel ve’et-ha’efod ve’et-haterafim ve’et-hamasejá vehakohén nitsav pétaj hashá’ar veshesh-meot ha’ish hejagur keléi hamiljamáY subieron los cinco hombres que habían ido a explorar la tierra; entraron allí y tomaron la imagen tallada y el efod y los terafim y la imagen de fundición; y el cohen estaba apostado a la entrada del portón, con los seiscientos hombres ceñidos con armas de guerra.
  18. 18וְאֵ֗לֶּה בָּ֚אוּ בֵּ֣ית מִיכָ֔ה וַיִּקְחוּ֙ אֶת־פֶּ֣סֶל הָאֵפ֔וֹד וְאֶת־הַתְּרָפִ֖ים וְאֶת־הַמַּסֵּכָ֑ה וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵיהֶם֙ הַכֹּהֵ֔ן מָ֥ה אַתֶּ֖ם עֹשִֽׂים׃Ve’ele bau beit mijá vayikju et-pésel ha’efod ve’et-haterafim ve’et-hamasejá vayómer aleihem hakohén ma atem osimY cuando estos entraron en la casa de Mijá y tomaron la imagen tallada, el efod y los terafim y la imagen de fundición, les dijo el cohen: «¿Qué hacen ustedes?».
  19. 19וַיֹּ֩אמְרוּ֩ ל֨וֹ הַחֲרֵ֜שׁ שִֽׂים־יָדְךָ֤ עַל־פִּ֙יךָ֙ וְלֵ֣ךְ עִמָּ֔נוּ וֶהְיֵה־לָ֖נוּ לְאָ֣ב וּלְכֹהֵ֑ן הֲט֣וֹב׀ הֱיוֹתְךָ֣ כֹהֵ֗ן לְבֵית֙ אִ֣ישׁ אֶחָ֔ד א֚וֹ הֱיוֹתְךָ֣ כֹהֵ֔ן לְשֵׁ֥בֶט וּלְמִשְׁפָּחָ֖ה בְּיִשְׂרָאֵֽל׃Vayomru lo hajaresh sim-yadjá al-pija velej imanu vehye-lanu le’av ulejohén hatov heiotejá johén leveit ish ejad o heiotejá johén leshévet ulemishpajá beyisra’elY le dijeron: «Calla, pon tu mano sobre tu boca y ven con nosotros, y sé para nosotros padre y cohen. ¿Es mejor que seas cohen de la casa de un solo hombre, o que seas cohen de una tribu y de una familia en Yisrael?».
  20. 20וַיִּיטַב֙ לֵ֣ב הַכֹּהֵ֔ן וַיִּקַּח֙ אֶת־הָ֣אֵפ֔וֹד וְאֶת־הַתְּרָפִ֖ים וְאֶת־הַפָּ֑סֶל וַיָּבֹ֖א בְּקֶ֥רֶב הָעָֽם׃Vayitav lev hakohén vayikaj et-ha’efod ve’et-haterafim ve’et-hapásel vayavó bekérev ha’amY se alegró el corazón del cohen, y tomó el efod y los terafim y la imagen tallada, y entró en medio del pueblo.
  21. 21וַיִּפְנ֖וּ וַיֵּלֵ֑כוּ וַיָּשִׂ֜ימוּ אֶת־הַטַּ֧ף וְאֶת־הַמִּקְנֶ֛ה וְאֶת־הַכְּבוּדָּ֖ה לִפְנֵיהֶֽם׃Vayifnú vayeleju vayasimu et-hataf ve’et-hamikné ve’et-hakevudá lifneihemY se volvieron y partieron, y pusieron a los niños y al ganado y los bienes por delante de ellos.
  22. 22הֵ֥מָּה הִרְחִ֖יקוּ מִבֵּ֣ית מִיכָ֑ה וְהָאֲנָשִׁ֗ים אֲשֶׁ֤ר בַּבָּתִּים֙ אֲשֶׁר֙ עִם־בֵּ֣ית מִיכָ֔ה נִֽזְעֲק֔וּ וַיַּדְבִּ֖יקוּ אֶת־בְּנֵי־דָֽן׃Hema hirjiku mibeit mijá veha’anashim asher babatim asher im-beit mijá niz’akú vayadbiku et-benei-DanEllos se habían alejado de la casa de Mijá, cuando los hombres que estaban en las casas cercanas a la casa de Mijá fueron convocados a gritos y alcanzaron a los hijos de Dan.
  23. 23וַֽיִּקְרְאוּ֙ אֶל־בְּנֵי־דָ֔ן וַיַּסֵּ֖בּוּ פְּנֵיהֶ֑ם וַיֹּאמְר֣וּ לְמִיכָ֔ה מַה־לְּךָ֖ כִּ֥י נִזְעָֽקְתָּ׃Vayikreu el-benei-Dan vayasebu peneihem vayomrú lemijá ma-lejá ki niz’aktaY llamaron a los hijos de Dan, y estos volvieron sus rostros y dijeron a Mijá: «¿Qué te pasa, que has convocado a gritos?».
  24. 24וַיֹּ֡אמֶר אֶת־אֱלֹהַי֩ אֲשֶׁר־עָשִׂ֨יתִי לְקַחְתֶּ֧ם וְֽאֶת־הַכֹּהֵ֛ן וַתֵּלְכ֖וּ וּמַה־לִּ֣י ע֑וֹד וּמַה־זֶּ֛ה תֹּאמְר֥וּ אֵלַ֖י מַה־לָּֽךְ׃Vayómer et-Elohai asher-asiti lekajtem ve’et-hakohén vateljú uma-li od uma-ze tomrú elái ma-lajY dijo: «Mis dioses que yo hice, los han tomado, y al cohen, y se van. ¿Qué me queda ya? ¿Y cómo me dicen: "¿Qué te pasa?"?».
  25. 25וַיֹּאמְר֤וּ אֵלָיו֙ בְּנֵי־דָ֔ן אַל־תַּשְׁמַ֥ע קוֹלְךָ֖ עִמָּ֑נוּ פֶּֽן־יִפְגְּע֣וּ בָכֶ֗ם אֲנָשִׁים֙ מָ֣רֵי נֶ֔פֶשׁ וְאָסַפְתָּ֥ה נַפְשְׁךָ֖ וְנֶ֥פֶשׁ בֵּיתֶֽךָ׃Vayomrú elav benei-Dan al-tashmá kolejá imanu pen-yifgeú vajem anashim marei néfesh ve’asaftá nafshejá venéfesh beitejaY le dijeron los hijos de Dan: «No hagas oír tu voz entre nosotros, no sea que hombres de ánimo amargo arremetan contra ustedes, y pierdas tu vida y la vida de tu casa».
  26. 26וַיֵּלְכ֥וּ בְנֵי־דָ֖ן לְדַרְכָּ֑ם וַיַּ֣רְא מִיכָ֗ה כִּֽי־חֲזָקִ֥ים הֵ֙מָּה֙ מִמֶּ֔נּוּ וַיִּ֖פֶן וַיָּ֥שׇׁב אֶל־בֵּיתֽוֹ׃Vayeljú venei-Dan ledarkam vayar mijá ki-jazakim hema mimenu vayifen vayáshov el-beitóY los hijos de Dan siguieron su camino; y vio Mijá que eran más fuertes que él, y se volvió y regresó a su casa.
  27. 27וְהֵ֨מָּה לָקְח֜וּ אֵ֧ת אֲשֶׁר־עָשָׂ֣ה מִיכָ֗ה וְֽאֶת־הַכֹּהֵן֮ אֲשֶׁ֣ר הָֽיָה־לוֹ֒ וַיָּבֹ֣אוּ עַל־לַ֗יִשׁ עַל־עַם֙ שֹׁקֵ֣ט וּבֹטֵ֔חַ וַיַּכּ֥וּ אוֹתָ֖ם לְפִי־חָ֑רֶב וְאֶת־הָעִ֖יר שָׂרְפ֥וּ בָאֵֽשׁ׃Vehema lakjú et asher-asá mijá ve’et-hakohen asher haya-lo vayavóu al-láyish al-am shoket uvoteaj vayakú otam lefi-járev ve’et-ha’ir sarfú va’eshY ellos tomaron lo que Mijá había hecho, y al cohen que había tenido, y vinieron contra Láyish, contra un pueblo tranquilo y confiado, y los hirieron a filo de espada, y la ciudad la quemaron con fuego.
  28. 28וְאֵ֨ין מַצִּ֜יל כִּ֧י רְֽחוֹקָה־הִ֣יא מִצִּיד֗וֹן וְדָבָ֤ר אֵין־לָהֶם֙ עִם־אָדָ֔ם וְהִ֕יא בָּעֵ֖מֶק אֲשֶׁ֣ר לְבֵית־רְח֑וֹב וַיִּבְנ֥וּ אֶת־הָעִ֖יר וַיֵּ֥שְׁבוּ בָֽהּ׃Ve’éin matsil ki rejoka-hi mitsidón vedavar ein-lahem im-adam vehí ba’émek asher leveit-rejov vayivnú et-ha’ir vayeshvu vahY no hubo quien los librara, porque estaba lejos de Tsidón, y no tenían trato con nadie; y ella estaba en el valle que pertenece a Bet Rejov. Y reconstruyeron la ciudad y habitaron en ella.
  29. 29וַיִּקְרְא֤וּ שֵׁם־הָעִיר֙ דָּ֔ן בְּשֵׁם֙ דָּ֣ן אֲבִיהֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר יוּלַּ֖ד לְיִשְׂרָאֵ֑ל וְאוּלָ֛ם לַ֥יִשׁ שֵׁם־הָעִ֖יר לָרִאשֹׁנָֽה׃Vayikreú shem-ha’ir Dan beshem Dan avihem asher yulad leyisra’el veulam láyish shem-ha’ir larishonáY llamaron el nombre de la ciudad Dan, por el nombre de Dan su padre, que le nació a Yisrael; aunque Láyish era el nombre de la ciudad al principio.
  30. 30וַיָּקִ֧ימוּ לָהֶ֛ם בְּנֵי־דָ֖ן אֶת־הַפָּ֑סֶל וִ֠יהֽוֹנָתָ֠ן בֶּן־גֵּרְשֹׁ֨ם בֶּן־מְנַשֶּׁ֜ה ה֣וּא וּבָנָ֗יו הָי֤וּ כֹֽהֲנִים֙ לְשֵׁ֣בֶט הַדָּנִ֔י עַד־י֖וֹם גְּל֥וֹת הָאָֽרֶץ׃Vayakimu lahem benei-Dan et-hapásel vihonatan ben-gershom ben-Menashé hu uvanav hayú johanim leshévet hadaní ad-yom gelot ha’aretsY los hijos de Dan erigieron para sí la imagen tallada; y Yehonatan hijo de Guershom, hijo de Menashé, él y sus hijos fueron cohanim para la tribu del daní, hasta el día del exilio de la tierra.
  31. 31וַיָּשִׂ֣ימוּ לָהֶ֔ם אֶת־פֶּ֥סֶל מִיכָ֖ה אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑ה כׇּל־יְמֵ֛י הֱי֥וֹת בֵּית־הָאֱלֹהִ֖ים בְּשִׁלֹֽה׃Vayasimu lahem et-pésel mijá asher asá kol-yeméi heiot beit-ha’elohim beshilóY establecieron para sí la imagen tallada de Mijá, la que él había hecho, todos los días que la casa de Elohim estuvo en Shiló.