Éxodo Capítulo 14
שְׁמוֹת
Parashá Beshalajcap. 2 / 5
¿Por qué motivo lo envías?
- 1וַיְדַבֵּ֥ר יְהֹוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃Vaydaber Adonai el-Moshé lemorY habló HaShem a Moshé, diciendo:
- 2דַּבֵּר֮ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וְיָשֻׁ֗בוּ וְיַחֲנוּ֙ לִפְנֵי֙ פִּ֣י הַחִירֹ֔ת בֵּ֥ין מִגְדֹּ֖ל וּבֵ֣ין הַיָּ֑ם לִפְנֵי֙ בַּ֣עַל צְפֹ֔ן נִכְח֥וֹ תַחֲנ֖וּ עַל־הַיָּֽם׃Daber el-benéi Yisrael veyashuvu veyajanu lifnei pi hajirot bein migdol uvéin hayam lifnei bá’al tsefón nijjó tajanú al-hayam«Habla a los hijos de Yisrael, y que se vuelvan y acampen delante de Pi Hajirot, entre Migdol y el mar; delante de Baal Tsefón, frente a él acamparán junto al mar.
- 3וְאָמַ֤ר פַּרְעֹה֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל נְבֻכִ֥ים הֵ֖ם בָּאָ֑רֶץ סָגַ֥ר עֲלֵיהֶ֖ם הַמִּדְבָּֽר׃Ve’amar par’o livnéi Yisrael nevujim hem ba’arets sagar aleihem hamidbarY dirá Paró de los hijos de Yisrael: Confundidos están en la tierra, les ha cerrado el desierto.
- 4וְחִזַּקְתִּ֣י אֶת־לֵב־פַּרְעֹה֮ וְרָדַ֣ף אַחֲרֵיהֶם֒ וְאִכָּבְדָ֤ה בְּפַרְעֹה֙ וּבְכׇל־חֵיל֔וֹ וְיָדְע֥וּ מִצְרַ֖יִם כִּֽי־אֲנִ֣י יְהֹוָ֑ה וַיַּֽעֲשׂוּ־כֵֽן׃Vejizaktí et-lev-par’o veradaf ajareihem ve’ikavdá befar’o uvejol-jeiló veyadú Mitsraim ki-aní Adonai vaya’asu-jenY endureceré el corazón de Paró, y perseguirá tras ellos, y seré glorificado en Paró y en todo su ejército; y sabrán Mitsráyim que yo soy HaShem». Y así hicieron.
- 5וַיֻּגַּד֙ לְמֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם כִּ֥י בָרַ֖ח הָעָ֑ם וַ֠יֵּהָפֵ֠ךְ לְבַ֨ב פַּרְעֹ֤ה וַעֲבָדָיו֙ אֶל־הָעָ֔ם וַיֹּֽאמְרוּ֙ מַה־זֹּ֣את עָשִׂ֔ינוּ כִּֽי־שִׁלַּ֥חְנוּ אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל מֵעׇבְדֵֽנוּ׃Vayugad lemélej Mitsraim ki varaj ha’am vayehafej levav par’ó va’avadav el-ha’am vayomru ma-zot asinu ki-shilajnu et-Yisrael me’ovdenuY fue dicho al rey de Mitsráyim que había huido el pueblo, y se volvió el corazón de Paró y de sus siervos contra el pueblo, y dijeron: «¿Qué es esto que hemos hecho, que dejamos ir a Yisrael de servirnos?»
- 6וַיֶּאְסֹ֖ר אֶת־רִכְבּ֑וֹ וְאֶת־עַמּ֖וֹ לָקַ֥ח עִמּֽוֹ׃Vayesor et-rijbó ve’et-amó lakaj imóY unció su carro, y a su pueblo tomó consigo.
- 7וַיִּקַּ֗ח שֵׁשׁ־מֵא֥וֹת רֶ֙כֶב֙ בָּח֔וּר וְכֹ֖ל רֶ֣כֶב מִצְרָ֑יִם וְשָׁלִשִׁ֖ם עַל־כֻּלּֽוֹ׃Vayikaj shesh-meot rejev bajur vejol réjev Mitsraim veshalishim al-kulóY tomó seiscientos carros escogidos, y todos los carros de Mitsráyim, y capitanes sobre todos ellos.
- 8וַיְחַזֵּ֣ק יְהֹוָ֗ה אֶת־לֵ֤ב פַּרְעֹה֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם וַיִּרְדֹּ֕ף אַחֲרֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל יֹצְאִ֖ים בְּיָ֥ד רָמָֽה׃Vayjazek Adonai et-lev par’o mélej Mitsraim vayirdof ajaréi benéi Yisrael uvenéi Yisrael yots’im beyad ramáY endureció HaShem el corazón de Paró, rey de Mitsráyim, y persiguió tras los hijos de Yisrael; y los hijos de Yisrael salían con mano alzada.
- 9וַיִּרְדְּפ֨וּ מִצְרַ֜יִם אַחֲרֵיהֶ֗ם וַיַּשִּׂ֤יגוּ אוֹתָם֙ חֹנִ֣ים עַל־הַיָּ֔ם כׇּל־סוּס֙ רֶ֣כֶב פַּרְעֹ֔ה וּפָרָשָׁ֖יו וְחֵיל֑וֹ עַל־פִּי֙ הַֽחִירֹ֔ת לִפְנֵ֖י בַּ֥עַל צְפֹֽן׃Vayirdefú Mitsraim ajareihem vayasigu otam jonim al-hayam kol-sus réjev par’ó ufarashav vejeiló al-pi hajirot lifnéi bá’al tsefónY persiguieron Mitsráyim tras ellos y los alcanzaron acampados junto al mar, toda la caballería del carro de Paró y sus jinetes y su ejército, junto a Pi Hajirot, frente a Báal Tsefón.
- 10וּפַרְעֹ֖ה הִקְרִ֑יב וַיִּשְׂאוּ֩ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֨ל אֶת־עֵינֵיהֶ֜ם וְהִנֵּ֥ה מִצְרַ֣יִם׀ נֹסֵ֣עַ אַחֲרֵיהֶ֗ם וַיִּֽירְאוּ֙ מְאֹ֔ד וַיִּצְעֲק֥וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל אֶל־יְהֹוָֽה׃Ufar’ó hikriv vayisu venei-Yisrael et-eineihem vehiné Mitsraim noséa ajareihem vayiru me’od vayits’akú venei-Yisrael el-AdonaiY Paró se acercó, y alzaron los hijos de Yisrael sus ojos, y he aquí que Mitsráyim marchaba tras ellos; y temieron mucho, y clamaron los hijos de Yisrael a HaShem.
- 11וַיֹּאמְרוּ֮ אֶל־מֹשֶׁה֒ הֲֽמִבְּלִ֤י אֵין־קְבָרִים֙ בְּמִצְרַ֔יִם לְקַחְתָּ֖נוּ לָמ֣וּת בַּמִּדְבָּ֑ר מַה־זֹּאת֙ עָשִׂ֣יתָ לָּ֔נוּ לְהוֹצִיאָ֖נוּ מִמִּצְרָֽיִם׃Vayomru el-Moshé hamibelí ein-kevarim bemitsráyim lekajtanu lamut bamidbar ma-zot asita lanu lehotsi’anu mimitsráyimY dijeron a Moshé: «¿Acaso por no haber sepulturas en Mitsráyim nos tomaste para morir en el desierto? ¿Qué es esto que nos has hecho, sacándonos de Mitsráyim?»
- 12הֲלֹא־זֶ֣ה הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁר֩ דִּבַּ֨רְנוּ אֵלֶ֤יךָ בְמִצְרַ֙יִם֙ לֵאמֹ֔ר חֲדַ֥ל מִמֶּ֖נּוּ וְנַֽעַבְדָ֣ה אֶת־מִצְרָ֑יִם כִּ֣י ט֥וֹב לָ֙נוּ֙ עֲבֹ֣ד אֶת־מִצְרַ֔יִם מִמֻּתֵ֖נוּ בַּמִּדְבָּֽר׃Halo-ze hadavar asher dibarnu eleja vemitsrayim lemor jadal mimenu vena’avdá et-Mitsraim ki tov lanu avod et-Mitsraim mimutenu bamidbar«¿No es esta la palabra que te hablamos en Mitsráyim, diciendo: déjanos y serviremos a Mitsráyim? Pues mejor nos es servir a Mitsráyim que morir en el desierto.»
- 13וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֣ה אֶל־הָעָם֮ אַל־תִּירָ֒אוּ֒ הִֽתְיַצְּב֗וּ וּרְאוּ֙ אֶת־יְשׁוּעַ֣ת יְהֹוָ֔ה אֲשֶׁר־יַעֲשֶׂ֥ה לָכֶ֖ם הַיּ֑וֹם כִּ֗י אֲשֶׁ֨ר רְאִיתֶ֤ם אֶת־מִצְרַ֙יִם֙ הַיּ֔וֹם לֹ֥א תֹסִ֛פוּ לִרְאֹתָ֥ם ע֖וֹד עַד־עוֹלָֽם׃Vayómer Moshé el-ha’am al-tiraú hityatsevú ureu et-yeshu’at Adonai asher-ya’asé lajem hayom ki asher re’item et-Mitsraim hayom lo tosifu lir’otam od ad-olamY dijo Moshé al pueblo: «No teman; estense firmes y vean la salvación de HaShem, que Él hará por ustedes hoy; pues a los que han visto de Mitsráyim hoy, no volverán a verlos nunca más, por siempre.»
- 14יְהֹוָ֖ה יִלָּחֵ֣ם לָכֶ֑ם וְאַתֶּ֖ם תַּחֲרִשֽׁוּן׃Adonai yilajem lajem ve’atem tajarishúnHaShem combatirá por ustedes, y ustedes guardarán silencio.
- 15וַיֹּ֤אמֶר יְהֹוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה מַה־תִּצְעַ֖ק אֵלָ֑י דַּבֵּ֥ר אֶל־בְּנֵי־יִשְׂרָאֵ֖ל וְיִסָּֽעוּ׃Vayómer Adonai el-Moshé ma-tits’ak elái daber el-benei-Yisrael veyisáuY dijo HaShem a Moshé: «¿Por qué clamas a mí? Habla a los hijos de Yisrael y que marchen.
- 16וְאַתָּ֞ה הָרֵ֣ם אֶֽת־מַטְּךָ֗ וּנְטֵ֧ה אֶת־יָדְךָ֛ עַל־הַיָּ֖ם וּבְקָעֵ֑הוּ וְיָבֹ֧אוּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל בְּת֥וֹךְ הַיָּ֖ם בַּיַּבָּשָֽׁה׃Ve’atá harem et-matejá uneté et-yadjá al-hayam uveka’ehu veyavóu venei-Yisrael betoje hayam bayabasháY tú, alza tu vara y extiende tu mano sobre el mar y divídelo, y entrarán los hijos de Yisrael en medio del mar en lo seco.
- 17וַאֲנִ֗י הִנְנִ֤י מְחַזֵּק֙ אֶת־לֵ֣ב מִצְרַ֔יִם וְיָבֹ֖אוּ אַחֲרֵיהֶ֑ם וְאִכָּבְדָ֤ה בְּפַרְעֹה֙ וּבְכׇל־חֵיל֔וֹ בְּרִכְבּ֖וֹ וּבְפָרָשָֽׁיו׃Va’aní hinení mejazek et-lev Mitsraim veyavóu ajareihem ve’ikavdá befar’o uvejol-jeiló berijbó uvefarashavY yo, he aquí que endureceré el corazón de Mitsráyim y entrarán tras ellos, y seré glorificado en Paró y en todo su ejército, en sus carros y en sus jinetes.
- 18וְיָדְע֥וּ מִצְרַ֖יִם כִּי־אֲנִ֣י יְהֹוָ֑ה בְּהִכָּבְדִ֣י בְּפַרְעֹ֔ה בְּרִכְבּ֖וֹ וּבְפָרָשָֽׁיו׃Veyadú Mitsraim ki-aní Adonai behikavdí befar’ó berijbó uvefarashavY sabrán Mitsráyim que yo soy HaShem, cuando sea glorificado en Paró, en sus carros y en sus jinetes».
- 19וַיִּסַּ֞ע מַלְאַ֣ךְ הָאֱלֹהִ֗ים הַהֹלֵךְ֙ לִפְנֵי֙ מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל וַיֵּ֖לֶךְ מֵאַחֲרֵיהֶ֑ם וַיִּסַּ֞ע עַמּ֤וּד הֶֽעָנָן֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם וַֽיַּעֲמֹ֖ד מֵאַחֲרֵיהֶֽם׃Vayisá mal’aj ha’elohim haholej lifnei majané Yisrael vayélej me’ajareihem vayisá amud he’anan mipeneihem vaya’amod me’ajareihemY se desplazó el ángel de Elohim que iba delante del campamento de Yisrael, y fue detrás de ellos; y se desplazó la columna de nube de delante de ellos y se situó detrás de ellos.
- 20וַיָּבֹ֞א בֵּ֣ין׀ מַחֲנֵ֣ה מִצְרַ֗יִם וּבֵין֙ מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל וַיְהִ֤י הֶֽעָנָן֙ וְהַחֹ֔שֶׁךְ וַיָּ֖אֶר אֶת־הַלָּ֑יְלָה וְלֹא־קָרַ֥ב זֶ֛ה אֶל־זֶ֖ה כׇּל־הַלָּֽיְלָה׃Vayavó bein majané Mitsraim uvein majané Yisrael vayhí he’anan vehajóshej vayá’er et-halayla velo-karav ze el-ze kol-halaylaY vino entre el campamento de Mitsráyim y el campamento de Yisrael, y fue la nube y la oscuridad, e iluminó la noche; y no se acercó el uno al otro en toda la noche.
- 21וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה אֶת־יָדוֹ֮ עַל־הַיָּם֒ וַיּ֣וֹלֶךְ יְהֹוָ֣ה׀אֶת־הַ֠יָּ֠ם בְּר֨וּחַ קָדִ֤ים עַזָּה֙ כׇּל־הַלַּ֔יְלָה וַיָּ֥שֶׂם אֶת־הַיָּ֖ם לֶחָרָבָ֑ה וַיִּבָּקְע֖וּ הַמָּֽיִם׃Vayet Moshé et-yado al-hayam vayólej Adonai et-hayam beruaj kadim aza kol-halayla vayásem et-hayam lejaravá vayibakú hamáyimY extendió Moshé su mano sobre el mar, e hizo ir HaShem al mar con un viento del este fuerte toda la noche, y convirtió el mar en tierra seca, y se dividieron las aguas.
- 22וַיָּבֹ֧אוּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל בְּת֥וֹךְ הַיָּ֖ם בַּיַּבָּשָׁ֑ה וְהַמַּ֤יִם לָהֶם֙ חוֹמָ֔ה מִֽימִינָ֖ם וּמִשְּׂמֹאלָֽם׃Vayavóu venei-Yisrael betoje hayam bayabashá vehamáyim lahem jomá miminam umisemolamY entraron los hijos de Yisrael en medio del mar en lo seco, y las aguas les eran muralla a su derecha y a su izquierda.
- 23וַיִּרְדְּפ֤וּ מִצְרַ֙יִם֙ וַיָּבֹ֣אוּ אַחֲרֵיהֶ֔ם כֹּ֚ל ס֣וּס פַּרְעֹ֔ה רִכְבּ֖וֹ וּפָרָשָׁ֑יו אֶל־תּ֖וֹךְ הַיָּֽם׃Vayirdefú Mitsraim vayavóu ajareihem kol sus par’ó rijbó ufarashav el-toje hayamY persiguieron Mitsráyim y entraron tras ellos, todo caballo de Paró, sus carros y sus jinetes, al medio del mar.
- 24וַֽיְהִי֙ בְּאַשְׁמֹ֣רֶת הַבֹּ֔קֶר וַיַּשְׁקֵ֤ף יְהֹוָה֙ אֶל־מַחֲנֵ֣ה מִצְרַ֔יִם בְּעַמּ֥וּד אֵ֖שׁ וְעָנָ֑ן וַיָּ֕הׇם אֵ֖ת מַחֲנֵ֥ה מִצְרָֽיִם׃Vayhi be’ashmóret habóker vayashkef Adonai el-majané Mitsraim be’amud esh ve’anán vayáhom et majané MitsraimY fue en la vigilia de la mañana, y miró HaShem hacia el campamento de Mitsráyim en la columna de fuego y de nube, y turbó al campamento de Mitsráyim.
- 25וַיָּ֗סַר אֵ֚ת אֹפַ֣ן מַרְכְּבֹתָ֔יו וַֽיְנַהֲגֵ֖הוּ בִּכְבֵדֻ֑ת וַיֹּ֣אמֶר מִצְרַ֗יִם אָנ֙וּסָה֙ מִפְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֣י יְהֹוָ֔ה נִלְחָ֥ם לָהֶ֖ם בְּמִצְרָֽיִם׃Vayásar et ofán markevotav vaynahagehu bijvedut vayómer Mitsraim anusa mipenéi Yisrael ki Adonai niljam lahem bemitsráyimY quitó las ruedas de sus carros e hizo que los condujeran con dificultad; y dijo Mitsráyim: «Huyamos de delante de Yisrael, porque HaShem pelea por ellos contra Mitsráyim».
- 26וַיֹּ֤אמֶר יְהֹוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה נְטֵ֥ה אֶת־יָדְךָ֖ עַל־הַיָּ֑ם וְיָשֻׁ֤בוּ הַמַּ֙יִם֙ עַל־מִצְרַ֔יִם עַל־רִכְבּ֖וֹ וְעַל־פָּרָשָֽׁיו׃Vayómer Adonai el-Moshé neté et-yadjá al-hayam veyashuvu hamayim al-Mitsraim al-rijbó ve’al-parashavY dijo HaShem a Moshé: «Extiende tu mano sobre el mar, y volverán las aguas sobre Mitsráyim, sobre sus carros y sobre sus jinetes».
- 27וַיֵּט֩ מֹשֶׁ֨ה אֶת־יָד֜וֹ עַל־הַיָּ֗ם וַיָּ֨שׇׁב הַיָּ֜ם לִפְנ֥וֹת בֹּ֙קֶר֙ לְאֵ֣יתָנ֔וֹ וּמִצְרַ֖יִם נָסִ֣ים לִקְרָאת֑וֹ וַיְנַעֵ֧ר יְהֹוָ֛ה אֶת־מִצְרַ֖יִם בְּת֥וֹךְ הַיָּֽם׃Vayet Moshé et-yadó al-hayam vayáshov hayam lifnot boker le’eitanó umitsráyim nasim likrató vayna’er Adonai et-Mitsraim betoje hayamY extendió Moshé su mano sobre el mar, y volvió el mar al despuntar la mañana a su fuerza, y Mitsráyim huía a su encuentro; y sacudió HaShem a Mitsráyim en medio del mar.
- 28וַיָּשֻׁ֣בוּ הַמַּ֗יִם וַיְכַסּ֤וּ אֶת־הָרֶ֙כֶב֙ וְאֶת־הַפָּ֣רָשִׁ֔ים לְכֹל֙ חֵ֣יל פַּרְעֹ֔ה הַבָּאִ֥ים אַחֲרֵיהֶ֖ם בַּיָּ֑ם לֹֽא־נִשְׁאַ֥ר בָּהֶ֖ם עַד־אֶחָֽד׃Vayashuvu hamáyim vayjasú et-harejev ve’et-haparashim lejol jeil par’ó haba’im ajareihem bayam lo-nish’ar bahem ad-ejadY volvieron las aguas y cubrieron los carros y los jinetes, a todo el ejército de Paró que había entrado tras ellos en el mar; no quedó de ellos ni siquiera uno.
- 29וּבְנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל הָלְכ֥וּ בַיַּבָּשָׁ֖ה בְּת֣וֹךְ הַיָּ֑ם וְהַמַּ֤יִם לָהֶם֙ חֹמָ֔ה מִֽימִינָ֖ם וּמִשְּׂמֹאלָֽם׃Uvenéi Yisrael haljú vayabashá betoje hayam vehamáyim lahem jomá miminam umisemolamY los hijos de Yisrael caminaron en lo seco en medio del mar, y las aguas fueron para ellos muralla a su derecha y a su izquierda.
- 30וַיּ֨וֹשַׁע יְהֹוָ֜ה בַּיּ֥וֹם הַה֛וּא אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל מִיַּ֣ד מִצְרָ֑יִם וַיַּ֤רְא יִשְׂרָאֵל֙ אֶת־מִצְרַ֔יִם מֵ֖ת עַל־שְׂפַ֥ת הַיָּֽם׃Vayosha Adonai bayom hahú et-Yisrael miyad Mitsraim vayar Yisrael et-Mitsraim met al-sefat hayamY salvó HaShem en aquel día a Yisrael de la mano de Mitsráyim, y vio Yisrael a Mitsráyim muerto sobre la orilla del mar.
- 31וַיַּ֨רְא יִשְׂרָאֵ֜ל אֶת־הַיָּ֣ד הַגְּדֹלָ֗ה אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֤ה יְהֹוָה֙ בְּמִצְרַ֔יִם וַיִּֽירְא֥וּ הָעָ֖ם אֶת־יְהֹוָ֑ה וַֽיַּאֲמִ֙ינוּ֙ בַּֽיהֹוָ֔ה וּבְמֹשֶׁ֖ה עַבְדּֽוֹ׃Vayar Yisrael et-hayad hagedolá asher asá Adonai bemitsráyim vayirú ha’am et-Adonai vaya’aminu baAdonai uvemoshé avdóY vio Yisrael la mano grande que hizo HaShem en Mitsráyim, y temió el pueblo a HaShem, y creyeron en HaShem y en Moshé su siervo.